خیابان تا خیابان ، کوچه به کوچه میگردم ،

می دانم ، همسفر نیستم ،

مسافری ، تنهام !

تنهاییم را دوست دارم ،

مستی ام را دوست دارم ،

خانه کوچکم را دوست دارم ،

تو را هم دوست دارم ،

اما !!!!!

دستم خالیست ،

جامم تهی ست،

چشمم ابریست،

اما !!!!!!!!!!!!

آسمان آبی ست ،

حتی در شب !

شبهایم را دوست دارم ،

نوای ، دل نوایم را دوست دارم ،

شبهای ، بی خوابیم را دوست دارم ،

تو را هم دوست دارم ،

اما !!!!!!!!!!!!!

تو در خواب نیستی!

فر  ، ناز ، من تو تنها نیستی ،

سالی یکبار به خاطرامتحانات آموزشگاه باید 17 روز به سفر برم

حدود3 سال پیش به اتفاق خانواده به این سفررفتیم . یه چند روزی هم مهمان دختر دوست مادرم شدیم .

چشمتون روز بد نبینه یک پسر شر و شیطون و دوستداشتنی هم داشت . البته برای یک ساعت دوستداشتنی بود.

به هر صورت با خوشحالی برگشتیم و تصمیم بر این شد اگه پشت گوشم و دیدم ، پارسا رو هم می بینم .

یه چند ماهی هست که به خاطر شغل پدر پارسا به ایران اومدن ، اونم شدن همسایه ما ، دو کوچه فاصله دارن ........

تازه از اینم بگذریم ، ما یک سفر تفریحی در پیش داشتیم و از شانس بد منم قراربود همسفر ما بشن .

دیروز منزل ما بودن تا پاسی از شب ، چه روز بدی داشتم ، اتاقم شده بود بازار شام .حال و پذیرایی هم شده بود جنگل آمازون . آشپزخانه هم شد میدان جنگ . حیاط هم تبدیل شد به استخر.تازه از اینها بگذریم تلفات جانی هم دادیم چشم مادر زخم شد و پای منم موند زیر دوچرخه ، و یکی از ماشینهای آمبولانسش رفت تو پاشنه پام . منم شدم فرناز خان لنگ .

وقتی چنگیز خان (پارسا ) از منزل ما رفتن ، می خواستم واقعا گریه کنم .

موقع خواب یک مسکن خوردم ، اما رضایت نداد یک آرام بخش بلعیدم و خوابیدم ، امروز کار تعطیل بود .

صبح ، تصمیم جدی داشتم که با مادرم یک دعوای اساس داشته باشم ،عاجزانه تا پیشنهادم و دادم که من با پارسا اینها به این سفر نمیام ، مادرم زودتر از من قبولی شو اعلام کرد .

یک پسر 4 ساله باعث شد ما سفرمونو به تاخیر بندازیم و شدیدا خوشحالم .

پاورقی :میگن میخوای کسی رو بشناسی یا باهاش مسافرت برو ، یا زیره یک سقف باهاش زندگی کن ، یا باهاش همسایه شو.

پاورقی تر: من هم با این وروجک هم زندگی کردم ، هم همسایه شدم ، هم مسافرت بودم

پاورقی ترتر : حماقت می کردم از یه جونور دوبار گزیده شم

تا چند وقت پیش گمنام بود و بی اسم.......

می پرسید کی یا چی ؟

دهکده ما ..... یا اسمش بود کدخدای ده.......

البته بعضی از دوستان تا حدودی باخبر بودن ،

راستش از اول هیبت می دونست .اما دیگه لو رفت .

دوست داشتم داستان بنویسم ، 

یا بهتر بگم داستان نویسی رو تجربه کنم .

برای همین وبلاگی به این نام درست کردم .

برام شیرین و جذاب بود و خیلی از دوستان بهم قوت قلب دادن

و بعضی دیگه جدا بردلگرمی ، راهنماییم کردن.

بعد از این هم خوشحال میشم با نظرات قشنگتون من و یاری کنید.

اگر از کسي متنفري از قسمتي از خودت در او متنفري، چيزي که از ما نيست نمي‌تواند افکار ما را مغشوش کند

--------------------

عشق كليد شهر قلب است به شرط آن كه قفل دلت هرز نباشد كه با هر كليدي باز شود

-------------------------------

هرگز به كسي نگاه نكن وقتي قصد دروغ گفتن داري.. هرگز به كسي محبت نكن وقتي قصد شكستن قلبش را داري.. هرگز قلبي را قفل نكن وقتي كليدش را نداري

---------------------------

ماهيت هر انسان ، آن نيست که برايت آشکار مي کند ، بلکه آن چيزي است که نمي تواند آشکار نمايد

کی تواند شکنَد ، تیشۀ فرهاد غمش

از درون  بی ستون سینه ام

آسمانی ، باورم دارد

کجاست آن نسیمی تا بَرد ما را

به حلقه منصور آویزان کند

در هوای باورش

زیر آسمان او

پاورقی :  از دوست خوبم که اجازه داد شعرش و در وبسایتم بنویسم، ممنونم

خدایا! چند روزی از دوستی ما می گذرد و

من همه اش به این موضوع فکر می کردم

که مگر میشود آدم با خدا دوست شود.

آخر تو خیلی بزرگی و من خیلی کوچکم .

خدایا! ممنونم که اجازه دادی با تو دوست باشم .

من هنوز گیجم ،

دو تا دوست باید خوب همدیگر را بشناسند ،

وگرنه هیچ وقت نمی توانند دوستان خوبی

برای هم باشند ، مگر نه؟

تو مرا خوب میشناسی ، چون خودت مرا درست کرده ای.

اما من حتی نمی دانم به چه اسمی صدایت کنم ،

یا به چه اسمی صدایت بزنم بهتر است.

راستی خودمانیم ، تو چقدر اسم داری ،

دلم می خواست هر روز با یکی از اسمهای قشنگت

 صدایت کنم.

کاش می دانستم کدام اسمت را بیشتر دوست داری.

شاید اصلا یکی از راههای شناختنت

 همین اسمهایت باشد.

اسمهای تو با اسمهای ما فرق دارد ،

اسمهای ما عین ما نیستند ،

 اما اسمهای تو خودِ خود تو هستند.

اگر به تو می گویند رحیم ، برای اینکه واقعا مهربانی.

یا اگر سمیع و بصیر صدایت میکنند ،

واقعا تو میشنوی و میبینی.

خدایا پس کمکم کن اسمهایت را پیدا کنم ،

کنار هم بگذارم تا تو را بهتر بشناسم.

پاورقی : می توانی چند تا از اسمهای خدا را نام ببری ؟

پاورقی تر: وقتی خیلی خیلی دلت می گیرد ،

اورا با کدام اسمش صدا می زنی؟

خدایا ! من همانی هستم که وقت و بی وقت

مزاحمت می شوم 

 همانی که وقتی دلش میگیرد و بغضش می ترکد ،

 می آید سراغت.

من همانی ام که همیشه دعاهای عجیب و

غریب می کند و چشمهایش را می بندد و می گوید :

من این حرفها سرم نمی شود .

باید دعاهایم را مستجاب کنی .

همانی که گاهی لج میکند و

گاهی خودش را برایت لوس می کند ،

 همانی که نمازهایش را یک در میان می خواند

 و گاه اصلا نمی خواند

بعضی وقتها پشت سر مردم حرف میزند

 و گاهی بدجنس میشود .

حالا یادت آمد من کی هستم ؟

امیدوارم بین این همه آدمی که داری ،

 بتوانی من یکی را تشخیص بدهی .

البته می دانم که مرا خیلی خوب میشناسی .

من مدتهاست که می خواهم چیزهایی برایت بنویسم ،

 البته من همیشه با تو حرف زده ام ،

باز هم حرف می زنم.

پاورقی: بهترین دوست خداست

امشب مال من است

با هیچ چیز ، با هیچ کس قسمت نمی کنم

فقط به ترانه ای که دوستش دارم گوش می دهم

آری ترانه ای از زندگی

زندگی زیباست

آن را دوست میدارم

آن را سپاس می گویم

 ................................................................

امشب دلم می خواد تا فردا مِی ، بنوشم من

زیبا ترین جامه هایم ، را بپوشم من

با شوق بی حد ، باغچه هامون رو صفا دادم

امشب تو می شد ، گل توی گلدون  جا می دادم

بعد از جدایی ها ، آن بی وفایی ها

فردا تو می آیی، فردا تو می آیی

بعد از گسستن ها ، آن دل شکستن ها

فردا تو می آیی ،

از خونه ما نا امید ، دی ها سفر کرده

گویا دعاهای من خسته اثر کرده

من لحظه ها را می شمارم تا رسد فردا

آن لحظه خوب در آغوشت کشیدن ها

دلم می خواست برات جشن تولد بگیرم ،

اما نتونستم .

می خواستم قشنگترین هدیه رو برات بگیرم ،

اما نتونستم .

تصمیم گرفتم برات نامه بنویسم ،

اما نتونستم .

حتی با یک شاخه گل به دیدارت بیام ،

اما نتونستم.

تلفنی بهت تبریک بگم ،

اما نتونستم .

سر خاک برایت اشک بریزم ،

بازم نتونستم .

پس فقط با یک کم فاصله ،

در خط فاصله می نویسم  .......

بابا جونم تولدت مبارک

پاورقی : چون امروز تولد پدرم بود ، ۲پست پشت سر هم شد .

دوست خوبم پست پایین رو هم بخون

از همه دوستانی که با نوشته های زیبا و قشنگشون به من محبت داشتن و در مسابقه شرکت کردند  ممنونم .

به اسم از این دوستان سپاسگذاری میکنم.

رضا . هیبت . فرزاد بهادری . متوترکسات . امیر . خاطره. امید .فرهاد .رضا بهادری . مها . داریوش . راد . فرشید . کریم دوغی . سالار . طنازی . باران . نیره . زهرا . جواد .

و اما رای گیری خودتون:

========== 

نویسنده: هیبت

 =================

=====================

============= 

================

================== 

======================= 

نظم عمومی وجودت را بر هم زدم...

بند چشمانت را هزار بار از اشک تر کردم....

زندانیان دیگرت را فراری دادم...

عاشق اشوب گر تو اینجاست....

=======================

=================== 

======================= 

==================== 

===================== 

نویسنده: JavaD 

دلم میخواست بنویسم، اما چی ! نمیدونم ..

دستم به قلم التماس کرد

قلم گفت : هرچی دلت بخواد می نویسم

دلم عاجزانه به عقلم رجوع کرد

عقلم گفت : بیخود به من نگاه نکن که از دستت کلافه ام.

تصمیم گرفتم یه مسابقه طرح کنم ،

اونم اینکه هر کدام از شما ها که به من لطف دارید و به دیدنم میایید

در قسمت نظریات یه جمله زیبا با سلیقه خودتون بنویسید.

2تا از این کامنتها رو انتخاب میکنیم و

من در وبسایتم با اسم همون نویسنده ثبت میکنم.

یکی به دلخواه خودم و دیگری با رای شما .

با پاورقی:لطفا در 2خط خلاصه کنید.

پاورقی : از این که خاطره خوبی برام به یادگار میذارید ممنونم.