چه کوچیک عین بادوم زمینی ،

چه گنده عین غول بیابونی ،

به هر حال هم مون یه اندازه ایم

وقتی چراغ رو خاموش کنیم

چه غنی عین سلطان

چه فقیر عین گدایان ،

هر دومون یه اندازه می ارزیم

وقتی چراغ رو خاموش کنیم

خب ،شاید این راهش باشه

که همه چیز رو به راه بشه :

اینکه خداوند دست برسونه ،

چراغ ها رو خاموش کنه.

خدایا ! گاهی وقتها فکر میکنم

زندگی شبیه یک میدان مسابقه است .

یک میدان مسابقه که همه دارند در آن می دوند .

 همه می خواهند از هم جلو بزنند.

همه می خواهند برنده بشوند

 و همه دوست دارند اول باشند.

بعضی ها برای برنده شدن تقلب میکنند ،

جرزنی میکنند و هزار جور کلک می زنند.

برای همین گاهی زندگی تبدیل میشود

 به مسابقه ای خطرناک ،

 مسابقه ای که خیلیها در آن زخمی میشوند .

اما چقدر خنده دار می شود ، شایدم گریه دار ،

 اگه آخر مسابقه بفهمیم که تمام مسیرو اشتباه دویدیم ،

آن وقت است که همه بازنده میشویم .

اما خدایا ، تو خودت هم آدمها را به مسابقه دعوت میکنی

 (البته مسابقه خوبیها)

آدمهای خوب هم با هم مسابقه می دهند.

 توی کارهای خوب از هم جلو می زنند و

 کسی که بیشتر خوبی میکند ،

بیشتر به تو نزدیک می شود .

خدایا !

چقدر دلم می خواهد من هم در این مسابقه شرکت کنم.

به تو سپرده بودمش

با هزارو یک امید .

و امروز برای هزارو یکمین بار

دلم را  می بَرم

تا شکستگی اش را .....

گچ بگیرند!!!!

من عشقت رو به همه دنیا نمی دم

حتی ، یادت رو به کوه و دریا نمی دم

با تو می مونم واسه همیشه

خاطراتِ تو رو ،چه خوب چه بد حک میکنم

توی تنهاییم ، فقط به تو فکر میکنم

با تو می مونم واسه همیشه

اگه دنیا بخواد من و تو تنها بمونیم

واست میمیرم ، جواب دنیا رو می دم

با تو میمونم واسه همیشه

------------------

پاورقی: فراموش کن چیزی رو که نمی تونی بدست بیاری

و بدست بیار چیزی رو که نمی تونی فراموش کنی